Polski English

Ujęcie Mała Nieszawka

Wodę pobraną w 2016 r. z otworów na terenie ujęcia „Mała Nieszawka” oraz w jego sąsiedztwie (na terenie strefy ochronnej ujęcia) zakwalifikowano do klas I, II, III (dobry stan chemiczny) i IV (zły stan chemiczny).

Do IV klasy zakwalifikowano 1 próbkę wody, pobraną we wrześniu 2016 roku
z piezometru P - II. O klasie wody podziemnej pobranej w tym punkcie zadecydowała podwyższona zawartość fenoli (wynosząca: 0,014 mg/dm3 ).

Na podstawie badań część wód została zakwalifikowana do III  klasy czystości, są to  wody z piezometrów: P-1, P-1/I P-V, P-9b, P-XV, P-XV/I, P-XVIII/I, P-XX oraz ze źródła,
w których w drugiej turze zanotowano przekroczenia fenoli (zawartość > 0,005 mg/l). Również woda z piezometru P-6B w drugiej turze została zaliczona do III klasy jakości (przekroczenia żelaza, manganu oraz wapnia). Do III klasy czystości należą również wody ze studni 9A (w drugiej turze stężenie fenoli wyniosło 0,007 mg/dm3), 11A (fenole 0,008 mg/dm3).

W 2016 roku, w przeciwieństwie do roku ubiegłego, zanotowano występowanie wód zaliczanych do I klasy jakości. Są to wody pobrane w pierwszej serii pomiarowej ze studni 10A oraz piezometrów: P-I, P-X, P-XX, P-XX/1 i ze źródła. 

Woda z pozostałych otworów obserwacyjnych oraz studni omawianego ujęcia została zaliczona do II klasy jakości. Decydowała o tym zawartość niektórych elementów fizykochemicznych jak żelazo, mangan, wapń i wodorowęglany, lokalnie związki azotowe, których przyczyną są naturalne procesy zachodzące w wodach podziemnych, a ich wartości nie wskazują na wpływ działalności człowieka albo jest to wpływ bardzo niewielki.

Składnikami, które w roku 2016 decydowały o przyporządkowaniu wód podziemnych do niższej klasy były głównie:
Analiza porównawcza wyników oznaczeń poszczególnych elementów fizykochemicznych pod względem jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, została przeprowadzona zgodnie z wymaganiami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 13.11.2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 72, poz. 499). Stwierdzono, że woda najczęściej przekracza najwyższe dopuszczalne wartości: żelaza (max. 2,254 mgFe/l), manganu (max. 0,72 mgMn/l), mętności (max. 10,4 FNU) oraz jonu amonowego (max. 0,83 mg NH4/l)

- jony żelaza (200 µg/l) w 47 próbkach wody, co stanowi 78%, wszystkich analiz wykonanych dla tego pierwiastka,
- jony manganu (50 µg/l) w 43 próbkach wody co stanowi 72%, wszystkich analiz wykonanych dla tego pierwiastka,
- mętności (1 FNU) w 43 próbkach wody co stanowi 72%, wszystkich wykonanych analiz mętności,
- jon amonowy (0,5 NH4/l ) w 4 próbkach wody co stanowi 7%, wszystkich wykonanych analiz dla tego pierwiastka.

W 2016 r. nie stwierdzono niekorzystnych trendów zmian jakości wód podziemnych w studniach ujęcia
. Jakość wody w stosunku do roku ubiegłego nie uległa zasadniczej zmianie, jednakże stwierdzono podwyższenie stężeń niektórych składników. Zauważalna jest większa ilość oznaczeń fenoli w III klasie niż w 2015 roku - 11 w stosunku do 5.
W tabeli 1 porównano podstawowe parametry statystyczne analiz wody pobranej
w 2016 r. ze studni części wschodniej ujęcia – A oraz zachodniej – B.
W wodzie pobranej z otworów studziennych, zlokalizowanych w części wschodniej (A), podobnie jak w roku ubiegłym, odnotowano wyższe niż w części zachodniej (B) stężenie chlorków (do 61,0 mgCl/l) oraz azotanów (do 12,1 mgNO3/l).
Uwagę zwraca również większa zawartość siarczanów w zachodniej części ujęcia (B). Najwyższe stwierdzone stężenie wyniosło 67,9 mgSO4/l. W części A utrzymuje się na poziomie od 25,3 do 43,7  mgSO4/l. Wartości te są porównywalne do lat poprzednich choć w przestrzeni ostatnich dziesięciu lat można zauważyć powolny wzrost zawartości siarczanów. Świadczyć to może o dopływie zanieczyszczeń z bardzo oddalonych od ujęcia ognisk zanieczyszczeń lub jest efektem naturalnych procesów hydrogeologicznych zachodzących w warstwie wodonośnej. Sytuacja ta wymaga dalszych obserwacji w następnym okresie monitoringowym. Zawartość siarczanów zwiększa się w kierunku zachodnim.
Zawartość fenoli w części wschodniej ujęcia jest wyższa niż w zachodniej, przy minimum 0,002 mg/l i maksimum 0,008 mg/l dla części A i 0,003 mg/l dla części B. W stosunku do roku 2015 minimalna wartość dla strony A i B utrzymała się na poziomie 0,002 mg/l, natomiast maksymalne stężenie spadło dla strony B (o 0,004 mg/l). Generalnie średnie stężenie fenoli było porównywalne z rokiem ubiegłym.

Wartości średnie stężeń badanych elementów fizykochemicznych - tutaj


PROCENTOWA ILOŚĆ ANALIZ W POSZCZEGÓLNYCH KLASACH – Mała Nieszawka Ilość otworów: 19 studni + 18 otworów obserwacyjnych + źródło

Liczba analiz : 60 Wykonawca : TW Sp. z o.o. Toruń + Lab TW

Podstawa
klasyfikacji

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dn. 23.07.2008 r.

Klasa Jakości

I seria - 2016

II seria - 2016

I

16%

II

84%

41%

III

0%

55%

IV

0%

4%

V

0%

0%


do góry
Biuletyn informacji publicznej
Laboratorium Badania Wody
Biuletyn informacji publicznej
Mapa serwisu, Polityka prywatności © 2002 Toruńskie Wodociągi
Firma Wiarygodna Finansowo ISO